enflasyon emeklilik ötv döviz akp chp mhp
DOLAR
7,4669
EURO
9,0158
ALTIN
411,77
BIST
1.531
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
İstanbul
Az Bulutlu
10°C
İstanbul
10°C
Az Bulutlu
Cuma Parçalı Bulutlu
15°C
Cumartesi Yağışlı
13°C
Pazar Parçalı Bulutlu
10°C
Pazartesi Az Bulutlu
9°C
Sivas'ta kar yağışı ve olumsuz hava şartları nedeniyle 311 köye ulaşım sağlanamıyor. Vilayet Özel Yönetimi Yol ve Ulaşım Hizmetleri ...
17.02.2021 12:00
Ağır kar yağışı nedeniyle Sivas-Kayseri kara yolunda ulaşım sağlanamıyor. Akşam saatlerinde başlayan ve gece tesirini artıran ağır kar yağışı ...
13.02.2021 19:12
İnsanın en temel en kıymetli gelişim alanlarından biri toplumsal duygusal gelişim insanı insan yapan hünerlerin edildiği bir gelişim alanıdır ...
09.02.2021 18:48
Diyarbakır'ın Yenişehir ilçesinde teze nazaran eşi Mehmet Büyük'ten şiddet gören Süryan Büyük babasının konutuna sığındı. Mehmet Büyük, barışma ...
07.02.2021 12:00

Ruhsal dayanak, neden ve ne vakit?

Ruhsal yardım arayışı, birçoğumuz için lisana getirilmesinden kaçınılan bir durum olarak algılanmakta. Birilerine psikoloğa, ruhsal danışmana …

Ruhsal dayanak, neden ve ne vakit?
19.02.2021 13:36
0
A+
A-

Ruhsal yardım arayışı, birçoğumuz için lisana getirilmesinden kaçınılan bir durum olarak algılanmakta. Birilerine psikoloğa, ruhsal danışmana gittiğimizi yahut ruhsal takviyeye gereksinim hissettiğimizi söylemeye çekiniyoruz. Bunu söylediğimiz anda karşı tarafın zihninde canlanmasından korktuğumuz bir ekip fikirler var üzere:

“Sorunlu biri olduğumu düşünecek.”

“Akli dengemden kuşku edecek.”

“Zayıf biri olduğumu düşünecek.”

“Kendi başımın dermanına bbüyükmisimığımı düşünecek.”

“Küçücük sorunları büyüttüğümü düşünecek.”

Bunlara benzeri fikirler birden fazla vakit bizi yardım arayışımızdan vazgeçirebilir ve hatta kendi kendimizi bu türlü bir yardıma “çok da gereksinimimizin olmisimığına” ikna edebiliriz.

Ruhsal yardım alıyor olmanın, olduğumuz şahsa olumsuz sıfatlar ekleyeceği yanılsaması içerisinde olabiliyoruz. Yardım aldığımızı öğrendiklerinde insanların bize farklı bir gözle bakma ihtimalinden kuşku ediyoruz. Hatta biraz daha abartı durumlarda ruhsal yardım alan bireylerden “aman uzak dur ondan, o zati psikoloğa falan gidiyormuş.” halinde bahsedildiğine de şahit oluyoruz.

Oburlarının bizim kararlarımız, gereksinimlerimiz ve davranışlarımızla ilgili ne düşündüğü kimilerimiz için pek de kıymetli olmazken, kimilerimiz hayatı bu fikirlere nazaran yaşayabiliyorlar.

Ruhsal yardıma muhtaçlık duyma konusunda ise, şayet ki kişi ruhsal takviye aramanın grip olduğumuzda doktora gitmekle emsal bir durum olduğunun farkındaysa, diğerlerinin bu bahse ait ne düşündüğü çok da değerli olmayabiliyor.

Fakat şayet ki ruhsal yardıma muhtaçlık hissettiğimizi kabul etme noktasında biz bir meşakkat çekiyorsak, o noktisima diğerlerinin ne dediği de bizim için daha değerli bir hale gelebiliyor.

Velhasıl biz ruhsal yardım arayışına ne stil bir reaksiyon verirsek verelim, bahis her zamanki üzere dönüp dolaşıp bizim mevzuya ne formda baktığımıza, mevzuya ait inançlarımıza geliyor. Dhadiseısıyla diğerlerinin ne düşündüğü yahut ne düşüneceğinden ziyisime başka birçok mevzuda olduğu üzere ruhsal takviye alma konusunda da kendi fikirlerimizi incelememizde yarar var.

Şu bir gerçek ki “Psikolojik yardım almam gerekiyor” cümlesini kurabilmemiz hayli uzun vakit alabiliyor. Bu cümleyi kurabilmek için hayatımızın artık içinden çıkılamayacak meselelerle dolmasını, günlük hayatımızın akışının bütünüyle bozulmasını bekliyoruz. Son ana kisimar bu türlü bir yardıma başvurmayı gereksiz görüyoruz. Hâlbuki ruhsal dayanak gereksinimini hayatımızın her noktasında hissedebiliriz.

Bu gereksinim illa ki ortisima “sorun” olarak isimlandırabileceğimiz bir durum olduğunda açığa çıkmak zorunda değil. O denli anlar yaşarız ki ne biz ne de etrafımız rastgele bir “sorunun” varlığını tanımlayamaz durumda kalırız fakat ortisima bir “farklılık” kelam bahsidir.

Her zamankine nazaran biraz daha stresliyizdir, biraz daha keyifsiz görünüyoruzdur, son vakitlerde duygusallaştığımıza ait geribildirimler alıyoruzdur ve biz de gün içerisinde bu “daha stresli”, “daha duygusal” halimizin tesirlerini ufak ufak hissediyoruzdur. Bunlar elbette süreksiz, dönemsel değişimler de olabilir, lakin kökeninde daha önemli gereksinimlerimiz da yatıyor olabilir.

Buna emsal olarak yakın etrafımızın bizimle ilgili “sorun” olarak nitelendirdiği bir durum kelam bahsidir lakin bizim için ortisima rastgele bir sorun, bir muhtaçlık durumu kelam konusu değildir. Diğerlerinin bizimle ilgili her olumsuz geribildirimi bizde bir sorunun olduğunu elbette ki göstermez. Fbüyükt bilhassa yakın etrafımızdan belirli bahislerde misal geribildirimler almaya başlisimıysak ve etrafımızdaki insanların yavaş yavaş bizden uzaklaşmaya başlisimıklarını da hissediyorsak, bu durum kendimize daha yakından bakmamızın gerektiğine işaret ediyor olabilir.

Bu usul hadiselar ister istemez ömür kalitemizi düşürür, biz bir şeyleri farklı yapmisimıkça yahut kendimize biraz daha yakından bakıp neyi neden yaptığımızı sorgulamisimıkça bu düşüş sürat kazanır.

Yardıma muhtaçlığımız olduğunu ise lakin bir alakamız bitme noktasına geldiğinde, bir kez daha işimizde tutunamisimığımızda, öfke patlamaları, dert atakları geçirmeye başlisimığımızda, ağır hislerimizle baş edemez hale geldiğimizde kabul edebiliriz. Oysa ruhsal dayanak, hadiseların bu noktaya ulaşmasını önleyici bir fonksiyon de gösterebilir. Hayatımızı daha şuurlu, daha farkındalıklı yaşayabilmemizi, hadiseların kriz boyutuna ulaşmisiman daha sağlıklı yollardan çözümlenebilmesine imkan tanıyabilir.

Sırasıyla bbüyükcak olursak;

Kendi davranışlarımıza, fikirlerimize bize hayli geçerli görünen münasebetler sunabiliyoruz. Örneğin, hiçbir işte tutunamıyorsak, her girdiğimiz işten belirli bir müddet sonrasında yakınmaya başlıyorsak ve bunun için daima olarak iş yerini, şahısları, idaresi suçluyorsak bu durum hayat kalitemizin değerli ölçüde düşmesine sebep olabilir ve biz daima olarak kendimizden hariç bireyleri suçlamaya devam ettiğimiz için bu döngünün içerisinden çıkamayabiliriz.

Bu noktisima kendimizle ilgili farkındalığımızın eksik olduğu söylenebilir. Her girdiğimiz ortamda benzeri problemleri yaşıyor olmamız, o ortama o sorunu tahminen de bizim taşıyor olabileceğimizi düşündürür ve ruhsal yardım sürecinin bu noktisima devreye girmesi hayli fonksiyoneldir.

Bu sadece bir örnek, birebir üslupta sorunları romantik bağlantılarımızda de yaşıyor olabiliriz. Kendi davranış biçimimizin kusurlu olduğuna ait dışarıdan geribildirim almış olsak bile, partnerimizin bir grup davranışları sonucunda bizim de bu türlü bir yol izlemeyi tercih etmek “zorunda kaldığımızı” öne sürüp, kendi yanılgılı davranışımıza çok tesirli mazeretler yaratabiliriz. Lakin bu davranışımız bizi ve partnerimizi yormaya, ilgimizi zedelemeye başlisimıysa, kendimizce sunduğumuz münasebetlerimiz her ne olursa olsun artık kendi davranışlarımızın altında yatan bize ilişkin münasebetleri araştırmamızın vakti gelmiş demektir.

Kendimize yabancılaştığımızda, neyi neden yaptığımızı ayırt edemediğimizde birden fazla vakit bunun süreksiz bir periyot olduğuna kendimizi inandırır yahut bu değişimi denetimimizde olmayan öbür sebeplere bağlayarak çok fazla üzerinde durmamaya çalışırız.

Tenkitlere tahammül eşiğimiz düşmüş olabilir ve bunu iş yerindeki, okuldaki gerilimli anlarımıza atfederiz, daha duygusal bir beşere dönüşmüşüzdür, bunu yaşımızın ilerlemiş olmasına atfederiz, daha inatçı yahut daha otoriter bir hale gelmişizdir, bu durumu ömür şartlarının artık bunu gerektirdiğine bağlarız, buna misal olarak etrafımızdan “değiştiğimize” ait aldığımız geribildirimlere “artık bu türlü olmaya karar verdim”, “demek ki bundan sonra böyleyim, beni bu türlü kabul edin” halinde yansılar verebiliriz.

Pekala, durum sahiden sandığımız kisimar kolay mi? Sadece işteki gerilimli durumlar sebebiyle mi bu kisimar tahammülsüz bir hale geldik yahut yaşımız sebebiyle mi evvelden nötr kalabildiğimiz durumlarda gözlerimiz dolmaya başlisimı?

Yaşisimığımız hadiselar ruhumuzda izler bırakır lakin derin fakat yüzeysel, bir biçimde bize bir miras kalır tecrübelerimizden. Çocukluktan taşıdığımız yaralarımızın nerede, ne vakit, ne sonucunda açığa çıkacağını bilemeyiz.

Biz yaşisimığımız meşakkatlerin kaynağını şimdiki durumlarda ararken ve bu sorunun mevcut durum sonlandığında biteceğine kendimizi ikna etmeye çabalarken yaramız giderek derinleşebilir.

Buna emsal olarak, bir kadro travmseri yaşantılar ve kayıplar her ne kisimar bize “geldi, geçti” formunda görünse de “geçmemiş” olabilir.

Atlattık sandığımız durumlar, kendisini bize farklı biçimlerde gösterebilir.

Gelip geçtiğini düşündüğümüz hadiselar, şayet ki vaktinde gereğince ilgilenilmediyse, bize kendisini tekrar tekrar hatırlatabilir.

Dhadiseısıyla kendimize farklı gelen davranışlarımız, fikirlerimiz kelam mevzusuysa ve etrafımızdan misal geribildirimleri belirli bir sıklıkta almaya başlisimıysak zihnimizde bizden habersiz nelerin dönüp durduğuna bakmak üzere ruhsal takviye almamız epeyce faydalı olabilir.

Bazen sırf birisinin bizi yargılamisiman, bölmeden, sadece manaya gayretiyle dinlemesine de muhtaçlık hissedebiliriz. Günümüz kaidelerinde bunu birbirimize gerektiği halde sağlayamaz olduk. Dhadiseısıyla bir vakit sonra bu anlatılamamış gerginlikler, hüzünler, kararsızlıklar zihnimizde birikmeye başlar ve bu nokta da, tekrar ruhsal takviye almamızın gerektiğine işaret eder.

Kendi fikirlerimizde boğulduğumuzu hissettiğimizde, etrafımızdaki insanlara aykırı gelebileceğini düşündüğümüz bir ekip fikirlerimizin, hislerimizin baskısını hissettiğimizde, almamız gereken bir ekip kıymetli kararlar varsa ve önceliklerimizi belirlemekte zorlanıyorsak yeniden ruhsal dayanak alabileceğimiz bir durum içerisindeyizdir.

Zira aslında hepimiz anlatma ve anlatırken keşfetme muhtaçlığı hissederiz. Ruhsal takviyeye bu muhtaçlık da dahildir.

Kendimize tahammülümüzün kalmisimığı, yanılgılarımıza yahut sevmediğimiz yanlarımıza şefkat duymakta zorlandığımız anlarda yeniden ruhsal dayanak arayabiliriz, tahammül edemediğimiz yanlarımızın kaynaklarını keşfedebilir, sivri yanlarımızı törpüleyebilir, kalanları yeniden ruhsal yardım yoluyla kabul etmeyi öğrenebiliriz.

Dışarıdan her şeyin “mükemmel” göründüğü bir hayatın içinde bocalisimığımızı hissettiğimizde, etraftakilerin “senin hiçbir sorunun yok”, “sana rahat battı sanırım” formundaki telaffuzlarına kulak tıkayarak tekrar ruhsal yardım arayışını tercih edebiliriz.

Her ne kisimar dışarıdan bütün gereksinimlerimiz karşılanıyor görünse de bizim hangi yaramızın, gereksinimlerimizin karşılanmasını engellediğini kimse bilemez. Dışarıdan epey sevgi hürmet gören biri olarak görünsek dahi, tahminen de bizim sevgiyi algılayış halimiz farklıdır ve bir türlü gerçek manada hissedemediğimiz sevginin eksikliği içimizi acıtıyor olabilir.

Ruhsal yardımın sağlisimığı şey, anlık rahatlama değildir yahut ruhsal yardım bize sonuncu memnunluğu vaat etmez. Anlık mutlulukların peşinde koşmaktan farklı olarak, hayatın getirdiği zorluklarla, önümüze çıkardığı pürüzlerle daha sağlıklı yollardan baş edebilmeyi öğreniriz.

Bir ruhsal danışmanla çıktığımız seyahatte kendi öykümüzün gerçeklerini keşfederiz, bu gerçeklerden beslenerek yoluna koyarız bir şeyleri. Mazeretlerden uzak, kendi hayatımızı gerçeklerimizle yüzleşerek yaşarız.

Unutmamak gerekir ki en güç olan krize müdahale, krizden günlük akışa dönmektir. İşlerin kriz boyutuna ulaşmasını beklemeden kendimizle ilgili bir şeylerin bir halde yolunda gitmediğini hissediyorsak şayet, yardım aramaktan çekinmemeliyiz. Bu soğuk algınlığımızın bizi yataklara düşürüp günlük hayatımızı sekteye uğratmaması için doktora gidip önleyici bir muayeneden geçmekten çok da farklı değildir.

En uygun versiyonumuzu yaşamak, hayatımızı olabilecek en kaliteli haliyle deneyimlemek bizim sorumluluğumuzda. Bu sebeple nasıl ki yediğimize içtiğimize dikkat ediyoruz, fizikî sıhhatimizi müdafaaya ihtimam gösteriyoruz, birebir formda ruhumuzun gereksinimlerine da dikkat kesilmeliyiz.

Fizyoloji ve psikoloji bir bütün ve birbirlerini bizim düşündüğümüzden çok daha fazla etkileyebiliyorlar.

Bu sebeple ruhunuza düzgün bakın, sağlıcakla kalın!

ETİKETLER: , , , ,
Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yukarıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.