enflasyon emeklilik ötv döviz akp chp mhp
DOLAR
8,6617
EURO
10,1854
ALTIN
491,38
BIST
1.392
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
İstanbul
Parçalı Bulutlu
25°C
İstanbul
25°C
Parçalı Bulutlu
Çarşamba Parçalı Bulutlu
23°C
Perşembe Sağanak Yağışlı
18°C
Cuma Parçalı Bulutlu
21°C
Cumartesi Az Bulutlu
24°C

“yalnızım”

“Çok yalnızım. Güya içimde bir boşluk var. Bir şeyler eksik lakin tanım etmem o kisimar sıkıntı ki. Etrafımda beşerler var lakin nasıl desem …

“yalnızım”
19.04.2021 07:03
0
A+
A-

“Çok yalnızım. Güya içimde bir boşluk var. Bir şeyler eksik lakin tanım etmem o kisimar sıkıntı ki. Etrafımda beşerler var lakin nasıl desem… İstanbul trafiğinde kör ve sağır olmak üzere bir his bu.”

O da kalabalıklar içinde yalnız olanlardan. İnsanlardan bir türlü beklediğini göremiyor fakat tam olarak ne istediğini de bilmiyor. Yetişkin imajının altında güya ihmal edilmiş bir çocuk saklanıyor. Tahminen de yalnız değil ancak insan bilmediği bir şeyi nasıl fark edebilir ki?

O da kalabalıklar içinde yalnız olanlardan. İnsanlardan bir türlü beklediğini göremiyor lakin tam olarak ne istediğini de bilmiyor. Yetişkin imajının altında güya ihmal edilmiş bir çocuk saklanıyor. Tahminen de yalnız değil ancak insan bilmediği bir şeyi nasıl fark edebilir ki?

Kimsenin onu içten sevmediğine ya da muhtaçlığı olan sevgiyi hiçbir vakit alamayacağına epey emin. Ancak birebir vakitte yanılmak da istiyor. Hangimiz bu türlü bir boşluğu doldurmak istemeyiz ki zati? O da bir umut kendisini özel hissettirecek, sırtını yaslayacak, düştüğünde elini tutacak kişiyi arıyor. Çok kolay bir şeymiş üzere tanım ediyor beklentisini. “Biri de benim için birinci isimımı atsın, ben söylemeden anlasın, sarılsın, yanımda olsun.” Güya biraz ebeveynliğe benziyor bu arayışı. Yoksun kaldığı, vaktinde ebeveyninden görmesi gereken sevgiyi ve anlayışı artık insanlardan mı bekliyor sanki?

Kendisi birebir vakitte çok uygun bir dinleyici. Hatta herkesin Güzin ablası. Anne ve babasının bile. Başkalarından ne bekliyorsa onlara fazlasını gösteriyor ki içindeki yoksunluğu telafi edebilsin. Ancak bir sorunu var: İnsanlardan birebir muameleyi göremediği için hayal kırıklığı içerisinde. O da bir vakit sonra bedelsiz ve yetersiz hissetmeye başlıyor. “Ben de bir sorun olmalı, bu sevgisizliğin bir nedeni olmalı. Çok mu berbatım? Ya da başarısız mıyım?” üzere sorular ve yargılayıcı iç ses hayata ve kendisine dair tüm ümitlerini solduruyor. Yetmezmiş üzere “Hayatım boyunca hiç kimse yanımda olmayacak ve beni sevmeyecek!” halinde bir fısıltı daha ekleniyor bu iç sese.

Onun dünyası artık karamsarlıkla kaplı. Beşerler onu anlasın, sevsin isterken artık insanlara güvenmekte zorluk çekiyor. Birinin onu içten seveceğine ya da keyifli olacağına inanmak neredeyse imkansız hale geldi. Artık daha fazla üzülmek de istemiyor. Bu yüzden kendi “yalnız” dünyasında yaşamaya karar veriyor. Kendisini üzmüş, hayal kırıklığına uğratmış, muhtaçlığı olduğunda yanında olmamış bu insanlardan ümidini kesme vakti gelmiştir. Esasen öncesinde de yalnızdı. En azından artık yalnızlığı kendi tercihi olacaktır. Her şeyi denemiş, elinden geleni yapmış, öteki talihi kalmamıştır.

“Aynı kişi, birebir hayat, öbür bir pencere”

Öbür bir pencereden bbüyükbilmesi için evvel beklentilerinin fazla olduğunu fark etmesi gerekir. Bir oburunun ebeveynimiz ya da “her şeyimiz” olması mümkün değildir. Birinin her an ulaşılabilir olmaması bizi sevmediğini ya da umursamisimığını göstermez. Bunun yerine, hayatta öbür rolleri, sevdikleri ve hudutları olduğu manasına gelir.Zaten sevdiklerimizin zihin okuyuculuk üzere bir yetenekleri de yoksa neye muhtaçlığımız olduğunu anlamaları pek mümkün değildir. Ne istediğimizi söylemezsek tıpkı muameleyi göremediğimizde, insanların bizden çıkarları olduğunu, sevilmediğimizi, bedelsiz olduğumuzu hissedip geri plana çekilebiliriz. Bu nedenle, kırılganlığımızı ve gereksinimlerimizi net bir biçimde ifisime etmemiz, kırıldığımızda izole olmamak kisimar değerlidir. Asıl kırgınlık ve öfke mahrum bırbüyükn ebeveyne yöneliktir, onlarla yüzleşemediklerimiz bugün münasebetlerimize yansımaktisimır. Özcesi, içimizdeki ihmal edilmiş çocuğa yardımcı olmisiman bugünki kırgınlıklarımıza deva bulmamız epey zordur.

Pekala karamsarlığına ne söylemeli? Tahminen olabilecek en makus şeyleri düşünerek arkisiman bıçaklanmazsın, kendini koruduğunu sanarsın lakin yakınlığın getirdiklerini kaybeder ve tam olarak korktuğun şeyi yaşarsın: Yalnızlık. Bu karamsarlığın hayatına bedelinin farkında mısın? Seni sahiden koruyor mu yoksa sana ziyan mı veriyor? Sisimece ilgiler kelam konusu olduğunda değil, hiçbir vakit hayatta başımıza gelenleri tam olarak denetim edemeyiz. Terk edilebilir, aldatılabilir, sevdiğimizi kaybedebiliriz. Ya da bunların hiçbirini yaşamayabiliriz. Berbat hayaller, senaryolar ile prova yapmak daha az acı hissetmemize neden olmaz. Korktuklarımız başımıza geldiğinde kaç kez prova yaptığımızdan bağımsız olarak yeniden tıpkı acıyı yaşarız. Zira gerçek manada acıyı birinci kere yaşıyoruzdur. Acı ile karşı karşıya kaldığımızda bize yardımcı olabilecek tek şey geçmişteki hoş anlarımızdır aslında.

Kimsenin seni içten sevmediğine ya da sevmeyeceğine dair delillerin var mı? Karşılığını duyar üzereyim. Garip ve farklı olduğun için yalnızsın değil mi? Sen de bir gariplik olduğunu her vakit hissettin ya da bunu sana ziyadesiyle hissettirdiler. Artık tüm toplumsal durumlar senin için korkutucu olmaya başlisimı. Pekala farklı olup dışlanmayanlar yok mudur? Keyifli vakit geçirdiğimiz beşerlerle benzerliklerimiz olduğunu inkar etmiyorum. Lakin birini bizimle “aynı” olduğu için sevmeyiz. En azından şartsız sevgi bu değildir.

Artık soruyorum, senin yalnızlığın gerçek bir dışlanma mı yoksa doğal olamamanın bir sonucu mu? Zira bazen benzerliklerimiz yerine farklılıklarımıza daha fazla odaklanırız.

Özgür ve doğal olabildiğin, bağları acısı ve tatlısı ile kabul edebildiğin sürece şartsız sevgiyi tisimacağına eminim. Zira şartsız sevgi, birini kusurlarına, kusurlarına, farklılıklarına karşın sevebilmektir.

ETİKETLER: , , , ,
Yorumlar

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yukarıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.